Late Night Series'in Doğuşu: Bir Stüdyo Akşamı

Bir seri planlayarak başlamadı. Bir akşam başladı.

Boş vakitlerimde sinematografi tarafımı geliştirmek için stüdyoda dansçı arkadaşlarımla videolar çekiyordum. Bunlar ticari iş değildi, brief'i olan iş değildi, deadline'ı olan iş değildi. Sadece kameranın arkasında durup hareketle ışığın diyaloğunu çalıştığım denemelerdi. Bir akşam yine birkaç arkadaş geldik. İçki yudumladık, sohbet ettik, müzik çaldı. Birinin bir anda söylediği bir cümle vardı: "Kamera kurulu, ışıklar zaten var, hadi gel bir şeyler çekelim. Ne çektiğimizin önemi yok."

İşte oradan başladı.

Yapacağımız şey hakkında hiçbir konseptimiz yoktu. Sadece sahnedeki insanın o akşamki enerjisi vardı, benim kameramın arkasındaki o akşamki gözüm vardı, ve aramızda kurulan o ortak dopamine vardı. Çektik. İzledik. Dedik ki "Bunun adı ne ola ki?" Bir başkası dedi "Late Night." Hepimiz güldük. Adı oydu. Late Night Series.

Şimdi bu konuda biraz açıklama yapmam gerek, çünkü serinin kendisi yanlış anlamaya çok açık.

Late Night Series'in modelleri GoGo dansçılarıdır. Aktris değil, model değil. Profesyonel GoGo dansçıları. Bu mesleğin ülkemizde fena halde yanlış tanımlandığını biliyorum. GoGo dansçısı denildiğinde insanların aklına geleni biliyorum. Ama gerçek şu: bu insanların hepsi gerçek birer sanatçıdır. Vücutlarını bir enstrüman gibi kullanıyorlar. Yıllarca eğitim almışlar, kompozisyonu, ritmi, sahneyi, ışıkla diyalog kurmayı, kameranın kadrajını, hepsini biliyorlar. Onlarla çalışmak başka türden bir kreatif iş, çünkü onlar zaten sahnede üreten insanlar. Ben sadece kameranın arkasında onlarla aynı hassasiyeti kuruyorum.

Bu netleştirildikten sonra, serinin asıl niyetini anlatabilirim.

Late Night Series erotik bir seri. Bunu inkar etmiyorum. Ama erotizmin içinde durduğu yer çok özel. Sandığınız gibi değil. Bu seri seksi kadın portrelerinin koleksiyonu değil. Erotik bir görselin içinden geçen ama o görselin karşısına geçen bir seri. Gösteriyor gibi yapıp aslında izleyicinin beklentisiyle dalga geçen bir seri. Eli pornografiye yaklaştırıyor, sonra geri çekiyor. İzleyicide bir an "demek bu, demek böyle" hissi uyandırıyor, ardından konuyu farklı bir yerden vuruyor.

Bu seri biraz fetiş içeriklidir. Doğru. Ama kesinlikle pornografik değildir. İkisi arasında dağ kadar fark var. Pornografi izleyiciyi tatmin etmeye çalışır. Late Night Series izleyiciyi rahatsız etmeye çalışır. Pornografi göstermeyi vaad eder. Late Night gösterirken saklar, gösterdiğine inandırırken oradan kaçar. Pornografi izleyiciyi merkeze koyar, onun beklentisine hizmet eder. Late Night izleyiciyi karşıya koyar, onunla dalga geçer.

Bu fark, serinin kalbini oluşturuyor.

Çekimde ben de modeller de aynı şeyi biliyoruz: sanatsal odak. Bu çekim sırasında hiçbirimizin amacı tahrik etmek değil. İkimizin de amacı bir gerilim, bir görsel jest, bir izleyiciyi tongaya bastıran kompozisyon kurmak. Bu yüzden çekim sırasında garip bir konsantrasyon var. Müzik çalıyor, ışık kuruluyor, kamera çalışıyor, ama herkes konunun içinde değil, konunun bir adım üstünde duruyor. Birlikte bir oyun kuruyoruz, izleyicinin beklediği oyunu değil.

Modeller bu seriden bazen çekiniyor, doğru. Ama bunun tek sebebi yanlış anlama riski. Konsepti tam anladığında çekinmiyor kimse. Çünkü konsept zaten tam olarak onların kreatif diline saygı duruyor. Oyuncularla bu seriyi çekmiyorum, çünkü oyuncuların yaklaşımı farklı bir disiplin. Aktris karakter oynar. GoGo dansçısı kendi vücudunun ritmiyle bir kompozisyon kurar. Late Night Series ikincisini istiyor.

Format olarak da şunu söyleyeyim. Bu seri sinema değil. Bunu netleştirmek istiyorum çünkü insanlar kameranın arkasındaki birine bakınca otomatikman "sinema mı yapıyor" diye düşünüyor. Hayır. Belki kısa film bile değil. Çünkü her video 1 ile 1.5 dakika arasında. Bu kısalık tesadüf değil. Çünkü bu seri bir hikaye anlatmıyor. Bir an anlatıyor. O anın gerilimi, o anın oyunu, o anın ironisi. Daha uzun olsa, hikaye olsa, mesaj kaybolurdu. 1 dakikalık jest, 90 dakikalık bir filmden daha sert vurabilir bazen.

Şu ana kadar serinin kısa teaser'larını Instagram'da paylaşıyorum. Bazılarını YouTube'a yüklüyorum. Plan şu: 10-15 video tamamlandıktan sonra YouTube'da bu seriyi daha derin yayınlayacağım. Belki bir gün bir sergide gösterilir. Neden olmasın. Sergi yapma fikri uzak değil benim için. Bu serinin galeri duvarında durmasını hayal edebiliyorum. Karanlık bir oda, küçük ekranlar, izleyici tek tek geçiyor. O atmosfer var kafamda.

Bu seri ticari iş değil. Bunu söyledim ama tekrar söyleyeyim çünkü önemli. Late Night Series'in kazandırdığı bir şey var ama o ticari değil. Sanatsal. Çekerek kendimi geliştiriyorum, modeller çekilerek kendilerini geliştiriyor, ortaya çıkan içerik bir akşamki dopaminin görsel kaydı. Bizim için yeterli kazanç bu.

Asi Lüks ana iş tarafında nasıl çalışıyorsa, Late Night Series sanat tarafında öyle çalışıyor. Aynı felsefe, farklı dilek. Steril değil, pastel değil, beklenen şey değil. Müşterinin istediği değil, gerekenin biraz ötesinde olan. Asi Lüks reklam filminde bir kadına marka kıyafeti giydiriyorum. Late Night'ta aynı kadın bir GoGo dansçısı olarak kendini farklı bir tonda anlatıyor. İkisinde de görsel dil benzer. İkisinde de izleyicinin sıradan beklentilerine pek aldırış edilmiyor.

Bu seriyi gece çekiyorum çünkü gece dürüst saattir. Gündüz herkes bir rolde. Gece insanlar maskelerini biraz indirir. Stüdyoda saat geç olunca ortam değişir, ışık başka türlü çalışır, müzik başka türlü dinlenir, kameranın gözü başka türlü bakar. Late Night Series adı tam olarak bu yüzden var. Geceleyin doğdu, geceyle çekiliyor, geceyi anlatıyor.

Bir akşam bir cümle: "Hadi gel bir şeyler çekelim, ne çektiğimizin önemi yok."

Şimdi anladım. Önemi vardı.